Προσαρμοσμένη αναζήτηση
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ: Συμπληρώστε και σεις το ερωτηματολόγιο αξιοπιστίας του αυτοκινήτου σας πατώντας εδώ>>

Το δίδαγμα από το σκάνδαλο της Volkswagen

Το δίδαγμα από το σκάνδαλο της Volkswagen
Το δίδαγμα από το σκάνδαλο της Volkswagen
Η υπερβολή δεν είναι τόσο κακή. Η εξαπάτηση είναι.

της Τζένιφερ Ράινγκολντ

Κάποιος δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί τι θα είχε γίνει αν η Volkswagen είχε επιλέξει να υπερβάλλει ως προς τις μετρήσεις της, αντί να τις παραποιήσει.

Ο επιχειρηματικός κόσμος και οι δημοσιογράφοι που τον καλύπτουν πάντα επιβράβευαν μια δόση υπερβολής. «Το καλύτερο!». «Νέο και βελτιωμένο!».

Στην πραγματικότητα, η αγάπη για την υπερβολή ξεπερνά τον κόσμο των επιχειρήσεων και συναντάται σε όλη την κοινωνία. Η δημοφιλία του Ντόναλντ Τραμπ είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτού του φαινομένου.

Έχουμε όμως και όρια, όπως έδειξε το σκάνδαλο της Volkswagen. Η μετοχή της εταιρείας έχει καταβαραθρωθεί από τότε που παραδέχτηκε ότι είχε εγκαταστήσει λογισμικό που παραποιούσε τις επιδόσεις των οχημάτων ως προς τις εκπομπές ρύπων κατά τη διάρκεια των δοκιμών.

Κανένας δεν ξέρει τι θα συμβεί τελικά στην γερμανική εταιρεία – με πωλήσεις ύψους 221 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κάποιος, όμως, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί τι θα είχε γίνει αν η Volkswagen είχε επιλέξει να υπερβάλλει ως προς τις μετρήσεις της, αντί να τις παραποιήσει.

Δεν εννοώ ότι τα πρότυπα επιδόσεων – ιδιαίτερα αυτά που αφορούν την ασφάλεια και την υγεία – πρέπει να αντιμετωπίζονται με ψεύδη. Αυτή η κίνηση της VW, όμως, ήταν τόσο θρασύτατη που είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς η εταιρεία θα καταφέρει να επανέλθει.

Δεν μιλάμε για έναν ή δύο ανθρώπους· μιλάμε για ένα σύστημα που αφορά εκατοντάδες ανθρώπους και 428.000 αυτοκίνητα. Και πραγματικά αναρωτιέμαι τι θα είχε ίσως καταφέρει η εταιρεία αν είχε βάλει όλο αυτό τον κόσμο να εργάζεται υπέρ της πραγματικής τήρησης των ορίων εκπομπών ρύπων, και όχι υπέρ της παραποίησης των επιδόσεων.

Σκεφθείτε την εναλλακτική υπόθεση: η VW να προσπαθεί και να αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στα πρότυπα εκπομπών ρύπων της Υπηρεσίας Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ, έχοντας πρώτα δηλώσει ότι ως εταιρεία πίστευε πως διέθετε κινητήρες ντίζελ που βρίσκονταν εντός των ορίων.

Η Υπηρεσία θα ήλεγχε τους κινητήρες, θα ανακάλυπτε ότι δεν καλύπτουν τις προδιαγραφές, και θα έβαζε πρόστιμο στην εταιρεία. Και πάλι η εταιρεία θα καλείτο να πληρώσει. Όμως, η αξιοπιστία της δεν θα πληττόταν τόσο βαθιά.

Η υπερβολή, όπως και να το κάνουμε, είναι καλύτερη από την εξαπάτηση.