Προσαρμοσμένη αναζήτηση
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ: Συμπληρώστε και σεις το ερωτηματολόγιο αξιοπιστίας του αυτοκινήτου σας πατώντας εδώ>>

Ο Νίκος Παυλίδης στο 86ο Rally Monte Carlo στο μπάκετ ενός Peugeot 208 R2

Ο Νίκος Παυλίδης στο 86ο Rally Monte Carlo στο μπάκετ ενός Peugeot 208 R2

Στο, κατά γενική ομολογία, δυσκολότερο Rally Monte Carlo των τελευταίων ετών, εναρκτήριο αγώνα του WRC 2018, ο Νίκος Παυλίδης -στο μπάκετ ενός Peugeot 208 R2 και με συνοδηγό τον...
Allan Harryman- βελτίωσε σημαντικά την ταχύτητά του σε σχέση με την προηγούμενη συμμετοχή του στον αγώνα, το 2015, και κατέκτησε την 7η θέση της RC4 και την 27η γενικής σε σύνολο 47 πληρωμάτων που τερμάτισαν τον αγώνα της Νότιας Γαλλίας.


«Δεδομένου ότι βελτιώσαμε κατά 1-1,5 δευτερόλεπτο στο χιλιόμετρο τους χρόνους μας [από το 2015], είμαι ικανοποιημένος με την απόδοσή μας», είπε ο Νίκος Παυλίδης, έπειτα από έναν αγώνα που είδε τη συντριπτική πλειοψηφία των οδηγών, συμπεριλαμβανομένου και του νικητή Sebastien Ogier, να βγαίνουν περισσότερες από μία φορά από τον δρόμο. Ήταν αναπόφευκτο, στις εναλλασσόμενες συνθήκες του αγώνα, να βρεθούν όλοι περιστασιακά με λάθος ελαστικά σε λάθος επιφάνεια.


«Οι συνθήκες του αγώνα ήταν πολύ δύσκολες», συνέχισε ο Παυλίδης. «Η πρώτη μέρα, για παράδειγμα, είχε 67 [αγωνιστικά] χιλιόμετρα, και τα 5 ήταν κατηφορικά με πάγο. Ήταν αδύνατον να βάζαμε ελαστικά χιονιού, διότι δεν θα άντεχαν, συνεπώς αναγκαστικά όλοι κάναμε αυτά τα 5 χιλιόμετρα με slicks πάνω στον πάγο. Γλιστρούσε τόσο πολύ, που αναπόφευκτα όλοι είχαμε εξόδους - ακόμα και με 1 km/h. Ήταν πολύ δύσκολο να κινούμαστε τόσο αργά, διότι φυσικά νιώθαμε ότι χάναμε πάρα πολύ χρόνο, αλλά φάνηκε στο τέλος ότι όλοι οδήγησαν σ' αυτά τα 5 χιλιόμετρα το ίδιο αργά».

»Η δεύτερη μέρα είχε πολλή βροχή κι όλοι αγωνιστήκαμε με βρόχινα, ενώ η τρίτη μέρα είχε χιόνι κι επίσης δεν είχαμε αμφιβολία για την τοποθέτηση ελαστικών με καρφιά. Η μόνη μέρα που υπήρξε αμφιβολία για την επιλογή τύπου ελαστικών ήταν η τέταρτη: για τη στεγνή δεύτερη Ειδική θα μπορούσαμε να είχαμε βάλει slicks, όμως μετά ακολουθούσε η παγωμένη κάθοδος της [πρώην] Col de Turini. Ωστόσο, εμείς δεν είχαμε κανέναν απολύτως λόγο να ρισκάρουμε, διότι ο μπροστινός μας στην κατάταξη απείχε αρκετά».

Ο Έλληνας οδηγός κατέληξε: «Ήταν ένας πάρα πολύ κουραστικός αγώνας, με πολλά χιλιόμετρα και συναγωνισμό και πολύ λίγο ύπνο. Παρότι ήταν τόσο δύσκολες οι συνθήκες, ευχαριστηθήκαμε πολύ τη συμμετοχή μας στον αγώνα - άλλωστε γι' αυτό είχαμε πάει εκεί. Διαφορετικά θα επιλέγαμε ένα ράλι με πιο εύκολες συνθήκες».